Koniczynka

	Ośrodek Biologii Stosowanej w Koniczynce (woj. kujawsko-pomorskie) Uniwersytet im. M.Kopernika, Toruń Zlewnia reprezentatywna stanowi środkową część dorzecza Strugi Toruńskiej, położoną w obrębie Równiny Chełmżyńskiej wchodzącej w skład mezoregionu Pojezierza Chełmińskiego. Od północy ograniczona jest wodowskazem w Lipowcu, a od południa wodowskazem w Koniczynce. Większość stanowisk i poletek badawczych związanych z ZMŚP znajduje się w otoczeniu Stacji Bazowej na obszarze zlewni Rowu Koniczyńskiego, na powierzchni 1,17 km². W jej ramach wydzielono jeszcze mniejsze tzw. zlewnie drenarskie (I, II, III, V i VI). Powierzchnia zlewni reprezentatywnej wynosi 35,173 km², najniższy punkt zlewni o wysokości 78,75 m n.p.m. znajduje się w pobliżu wodowskazu Koniczynka, a najwyższy o wysokości 101,4 m n.p.m., leży nieco na północ od Jeziora Kamionkowskiego. Długość odcinka Strugi Toruńskiej tej zlewni wynosi 9,7 km, a średni spadek 0,54%o. Powierzchnia zlewni jest silnie, choć w niejednakowym stopniu, zdrenowana. Stopień zdrenowania oceniamy na 50-80%. Zlewnię stanowi płaska morena denna ze zlodowacenia bałtyckiego fazy poznańskiej rozcięta pasem równiny wód roztopowych. Występują tutaj trzy pasy litologiczno-glebowe o przebiegu południkowym. Środkowy pas, biegnący wzdłuż Strugi Toruńskiej charakteryzuje się utworami piaszczystymi, na których wytworzyły się gleby bielicowe, a w obniżeniach terenowych czarne ziemie, czarne ziemie zdegradowane oraz gleby murszaste. W pozostałych dwóch pasach występują gleby wytworzone z piasków gliniastych mocnych i glin lekkich pylastych. Są to przede wszystkim gleby brunatne właściwe, lokalnie czarne ziemie, gleby brunatne wyługowane oraz sporadycznie gleby płowe i szaroziemy. Największą część zlewni stanowią grunty orne, zajmujące łącznie 86,6%, a ponadto łąki (9,1%), zabudowa wiejska z ogrodami (2,5%) oraz parki i zadrzewienia śródpolne (1,8%).

Ośrodek Biologii Stosowanej w Koniczynce

(woj. kujawsko-pomorskie)
Uniwersytet im. M.Kopernika, Toruń

Zlewnia reprezentatywna stanowi środkową część dorzecza Strugi Toruńskiej, położoną w obrębie Równiny Chełmżyńskiej wchodzącej w skład mezoregionu Pojezierza Chełmińskiego. Od północy ograniczona jest wodowskazem w Lipowcu, a od południa wodowskazem w Koniczynce. Większość stanowisk i poletek badawczych związanych z ZMŚP znajduje się w otoczeniu Stacji Bazowej na obszarze zlewni Rowu Koniczyńskiego, na powierzchni 1,17 km². W jej ramach wydzielono jeszcze mniejsze tzw. zlewnie drenarskie (I, II, III, V i VI).

Powierzchnia zlewni reprezentatywnej wynosi 35,173 km², najniższy punkt zlewni o wysokości 78,75 m n.p.m. znajduje się w pobliżu wodowskazu Koniczynka, a najwyższy o wysokości 101,4 m n.p.m., leży nieco na północ od Jeziora Kamionkowskiego. Długość odcinka Strugi Toruńskiej tej zlewni wynosi 9,7 km, a średni spadek 0,54%o. Powierzchnia zlewni jest silnie, choć w niejednakowym stopniu, zdrenowana. Stopień zdrenowania oceniamy na 50-80%.

Zlewnię stanowi płaska morena denna ze zlodowacenia bałtyckiego fazy poznańskiej rozcięta pasem równiny wód roztopowych. Występują tutaj trzy pasy litologiczno-glebowe o przebiegu południkowym. Środkowy pas, biegnący wzdłuż Strugi Toruńskiej charakteryzuje się utworami piaszczystymi, na których wytworzyły się gleby bielicowe, a w obniżeniach terenowych czarne ziemie, czarne ziemie zdegradowane oraz gleby murszaste. W pozostałych dwóch pasach występują gleby wytworzone z piasków gliniastych mocnych i glin lekkich pylastych. Są to przede wszystkim gleby brunatne właściwe, lokalnie czarne ziemie, gleby brunatne wyługowane oraz sporadycznie gleby płowe i szaroziemy.

Największą część zlewni stanowią grunty orne, zajmujące łącznie 86,6%, a ponadto łąki (9,1%), zabudowa wiejska z ogrodami (2,5%) oraz parki i zadrzewienia śródpolne (1,8%).