pl en
klatka z filmu
Zobacz więcej filmów:
ikona domyślnego filmuikona filmu powietrzeikona filmu wodaikona filmu odpadyikona filmu hałasikona filmu różnorodnośćikona filmu promieniowanie
Czy wiesz, że

Poniższe informacje o stanie środowiska w województwie podkarpackim zostały zaczerpnięte z raportu pt. „Krajowy raport mozaikowy. Stan środowiska w województwach w latach 2000-2007”.

Zobacz: raporty o stanie środowiska w województwie podkarpackim opracowywane przez WIOŚ w Rzeszowie

 

Województwo podkarpackie

  1. Ochrona powietrza
  2. Ochrona wód
  3. Ochrona przed hałasem
  4. Ochrona powierzchni ziemi
  5. Gospodarowanie odpadami
  6. Ochrona przyrody

 

Województwo podkarpackie jest najdalej wysuniętym na południowy wschód województwem Polski. Graniczy na odcinku długości 134 km ze Słowacją, z Ukrainą natomiast na odcinku o długości 236 km. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej wschodnia granica RP stała się najdłuższym odcinkiem zewnętrznej granicy lądowej UE wynoszącym 1163 km, z czego ponad 235 km (20,2 %) jest równocześnie wschodnią granicą województwa podkarpackiego.

Województwo podkarpackie charakteryzuje stosunkowo małe zanieczyszczenie środowiska. Wyniki wieloletnich badań i pomiarów, prowadzonych w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska potwierdzają, że podkarpackie jest regionem o dobrej kondycji ekologicznej. Duża lesistość województwa, znaczne obszary objęte różnymi formami ochrony przyrody stwarzają warunki dla zrównoważonego rozwoju. Podejmowane przez administrację samorządową i przedsiębiorców liczne inwestycje przynoszą określone rezultaty. Z powodzeniem realizowana jest rekultywacja terenów zdegradowanych wydobyciem i przetwórstwem siarki. Sukcesywnie zmniejsza się powierzchnia ugorów i odłogów. Wdrażany jest Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych oraz Wojewódzki Plan Gospodarki Odpadami. Rozległe obszary cenne przyrodniczo oraz znaczne tereny stanowiące rolniczą przestrzeń produkcyjną, wykorzystywaną przez gospodarstwa ekologiczne i agroturystyczne, mają niewątpliwie wpływ na dobrą pod względem stanu środowiska pozycję Podkarpacia na tle innych województw. Współpraca przygraniczna z Ukrainą skutkuje porządkowaniem po stronie ukraińskiej wieloletnich zaniedbań  w zakresie powierzchni ziemi i gospodarki wodnej.

 

Rzeka San na obszarze Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego (źródło: Archiwum WIOŚ)

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Wartość PKB na 1 mieszkańca w województwie podkarpackim w latach 2000-2007 (źródło: GUS)


Produkt krajowy brutto (PKB) dla województwa wyniósł w 2007 roku 43 685 mln zł, co w przeliczeniu na 1 mieszkańca stanowiło 20 829 zł. Na przestrzeni lat 2000-2007 nastąpił wzrost PKB o około 53%. Nadal jednak pod tym względem podkarpackie zajmuje ostatnią pozycję w kraju.

Cechą charakterystyczną województwa jest występowanie dużych obszarów o szczególnych walorach przyrodniczych oraz rozległych kompleksów leśnych, co sprzyja występowaniu różnorodnej gatunkowo flory i fauny. Lesistość województwa wynosząca ponad 37,4% jest wyższa od średniej krajowej o około 8%. Blisko 45% powierzchni województwa objętej jest różnymi formami ochrony przyrody i krajobrazu (4. miejsce w kraju).


Ochrona powietrza

Głównym źródłem zanieczyszczenia powietrza w województwie podkarpackim jest emisja antropogeniczna. Największe ilości zanieczyszczeń gazowych i pyłowych wprowadzanych do atmosfery pochodzą z procesów energetycznego spalania paliw.

Średnioroczne stężenia dwutlenku siarki w województwie podkarpackim w latach 2000-2007 utrzymywały się na niskim poziomie. W okresie tym, na żadnej stacji monitoringu powietrza, nie stwierdzono przekroczeń standardów imisyjnych, ustalonych dla SO2. Na wybranych do analizy stacjach pomiarowych stężenia średnioroczne SO2 mieściły się w przedziale 0,7-12 μg/m3.

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnioroczne stężenia SO2 na wybranych stacjach w latach 2000-2007 (źródło: WIOŚ, WSSE/PMŚ)


Wysokości notowanych w powietrzu stężeń dwutlenku siarki wykazują ścisłą zależność z porami roku. Stężenia notowane na stacjach pomiarowych w sezonie grzewczym, były średnio 3-4 razy wyższe niż w sezonie letnim.

W latach 2000-2007 stężenia średnioroczne dwutlenku azotu na wybranych stacjach, wyznaczonych do pomiarów w kryterium ochrony zdrowia, mieściły się w przedziale 11,9-57,6 μg/m3 i stanowiły 29,8-144% dopuszczalnej normy.

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnioroczne stężenia NO2 na wybranych stacjach w latach 2000-2007 (źródło: WIOŚ, WSSE/PMŚ)


Otrzymane w latach 2000-2007 wyniki pomiarów dowiodły, że standardy imisyjne przekraczane są w regionie w zakresie pyłu zawieszonego PM10. Trudności z dotrzymaniem dopuszczalnych norm, ustalonych dla pyłu PM10 występują głównie w obszarach miejskich.

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnioroczne stężenia pyłu PM10 na wybranych stacjach w latach 2003-2007 (źródło: WIOŚ, WSSE/PMŚ)


W latach 2003-2007 na terenie województwa podkarpackiego zidentyfikowano trzy obszary przekroczeń standardów imisyjnych w zakresie PM10 wymagające podjęcia działań: Rzeszów, Przemyśl i Jasło.

 

Ochrona wód

Główne źródła presji w województwie podkarpackim skupiają się w dużych ośrodkach miejsko-przemysłowych, takich jak Rzeszów, Dębica, Stalowa Wola, Tarnobrzeg, Nowa Sarzyna, Krosno, Jasło i Przemyśl. Presja sektora przemysłowego to przede wszystkim znaczące pobory wód oraz ryzyko emisji substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.

Presja sektora komunalnego to znaczące pobory wody przeznaczonej do spożycia i emisja ścieków z oczyszczalni komunalnych, w szczególności w zlewni rzek Wisłoka i Wisłok. Rolnictwo nie wywiera znaczących presji na jakość wód powierzchniowych.

Od kilku lat na Podkarpaciu, w ramach realizacji „Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych”, prowadzone są prace polegające na budowie, rozbudowie i modernizacji zbiorczych sieci kanalizacyjnych i komunalnych oczyszczalni ścieków. Dzięki programowi maleje presja ze strony nieuporządkowanej gospodarki ściekowej.

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Oczyszczanie ścieków przemysłowych i komunalnych odprowadzanych do wód lub do ziemi w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: GUS)


W 2005 roku nastąpił znaczący spadek ilości ścieków oczyszczanych biologicznie, przy jednoczesnym wzroście ścieków oczyszczanych w procesach podwyższonego usuwania biogenów. W związku z realizacją Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych przewiduje się wzrost ilości ścieków oczyszczanych metodami podwyższonego usuwania biogenów.


Ocena eutrofizacji wód powierzchniowych ze źródeł komunalnych w województwie podkarpackim w latach 2004-2007 (źródło: WIOŚ)

 

W ramach Państwowego Monitoringu Środowiska w 2007 roku przebadano 37 jednolitych części wód rzek na 311 wyznaczonych na obszarze województwa podkarpackiego, a ich ocena nastąpi po zakończeniu cyklu monitoringu diagnostycznego i przebadaniu wszystkich jednolitych części rzek objętych monitoringiem diagnostycznym.

Pierwsza ocena stopnia eutrofizacji wód powierzchniowych, spowodowanej dopływem zanieczyszczeń ze źródeł komunalnych, objęła lata 2004-2007. Zjawisko eutrofizacji wód stwierdzono w 30,2% badanych punktów pomiarowo-kontrolnych. Najczęściej o wyniku oceny decydowały wskaźniki: azot Kjeldahla, azot amonowy, fosfor ogólny, BZT5 oraz element biologiczny - fitobentos (wskaźnik okrzemkowy).

Zmiany systemu klasyfikacyjnego jakości wód powierzchniowych uniemożliwiają określenie w latach 2000-2007 trendów zmian jakości na podstawie wyników klasyfikacji stanu wód. Dobrą ilustracją tych zmian są przebiegi średnich rocznych stężeń głównych wskaźników zanieczyszczenia wód w przekrojach pomiarowo-kontrolnych zamykających zlewnie trzech największych podkarpackich rzek: Sanu, Wisłoki i Wisłoka.

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnie roczne stężenia azotu ogólnego w wybranych przekrojach pomiarowo-kontrolnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ)


Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnie roczne stężenia fosforu ogólnego w wybranych przekrojach pomiarowo-kontrolnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ)


Zmniejszenie zrzutów do wód substancji organicznych ze źródeł komunalnych i przemysłowych przyczyniło się do obserwowanego w latach 90-tych i postępującego dalej spadku stężeń tych substancji w wodach powierzchniowych. W latach 2000-2007 średnie roczne stężenia wskaźnika BZT5 w wodach ujściowego odcinka Wisłoki tylko sporadycznie przekraczały wartość 4 mgO2/l. W Sanie wartości BZT5 kształtowały się poniżej tego poziomu, ale od 2005 roku obserwuje się ich sukcesywny wzrost. Rzeka Wisłok, podobnie jak w przypadku związków biogennych, charakteryzowała się wyższą zawartością substancji organicznych niż pozostałe rzeki. W 2007 roku we wszystkich analizowanych rzekach nastąpił wzrost wartości BZT5 w stosunku do roku poprzedniego.

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnie roczne wartości BZT5 w wybranych przekrojach pomiarowo-kontrolnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ)

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnie roczne stężenia kadmu w wybranych przekrojach pomiarowo-kontrolnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ)

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Średnie roczne stężenia niklu w wybranych przekrojach pomiarowo-kontrolnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ) (Uwaga: od 2005 r. zmiana metodyki badawczej)


Kadm w podkarpackich rzekach występował w stężeniach poniżej granicy oznaczalności stosowanej metody analitycznej. Podobnie kształtował się poziom niklu w analizowanych wodach, jednakże w latach 2000-2007 w Wisłoce i Wisłoku stwierdzono przypadki wykrycia oznaczanych, niewielkich stężeń tej substancji.

Badania jakości zwykłych wód podziemnych prowadzone są na terenie województwa podkarpackiego w ramach monitoringu krajowego.

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Jakość wód podziemnych w roku 2007 w województwie podkarpackim według badań monitoringowych sieci krajowej (źródło: GIOŚ)

 

azotany,woda,podkarpackie

Zawartość azotanów w wodach podziemnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim według badań monitoringowych sieci krajowej (źródło: GIOŚ)


W cyklu badań chemizmu wód podziemnych województwa podkarpackiego, prowadzonych w okresie od 2000 do 2007 roku, stężenia azotanów, przekraczające permanentnie wartość 50 mg NO3/l, odnotowano tylko w jednym punkcie pomiarowym zlokalizowanym w miejscowości Krosno.

W województwie przystąpiono do realizacji dużych projektów współfinansowanych z funduszy UE:, m.in. Projekt Nr 2000/PL/16/P/PE/009 „Modernizacja oczyszczalni ścieków w Przemyślu”, Projekt ISPA Nr 2002/PL/16/P/PE/036 „Uporządkowanie systemu zbierania i oczyszczania ścieków w Mielcu“, Projekt Funduszu Spójności 2004/PL/16/C/PE/021 „Program gospodarki wodno- ściekowej w Tarnobrzegu”, „Program poprawy wody pitnej dla aglomeracji rzeszowskiej”.

W ramach rozwoju małej retencji wodnej i ochrony przed powodzią, opracowana została „Synteza programów małej retencji wodnej dla województwa podkarpackiego na lata 2000-2015”. W związku z realizacją zadań małej retencji wodnej w ostatnich latach powstało 11 zbiorników małej retencji w miejscowościach: Żołynia, Wólka Sokołowska, Głuchów, Łopuszka Mała, Dylągówka, Blizne, Grodzisko Dolne (Czyste), Trzciana (Dyndy), Cewków, Góra Ropczycka i Majdan Królewski.

 

Rzeka San na obszarze Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego (źródło: Archiwum WIOŚ)


Ochrona przed hałasem

Podkarpackie należy do województw średnio zagrożonych hałasem. W przeważającym stopniu o klimacie akustycznym województwa decyduje hałas komunikacyjny, hałas przemysłowy stanowi zagrożenie o charakterze lokalnym, zaś lotniczy i kolejowy nie jest monitorowany.

Najczęstsze i największe przekroczenia norm odnotowano w rejonach najbardziej obciążonych tras komunikacyjnych oraz w sąsiedztwie centrów miast. Pomimo spadkowego trendu, dopuszczalne poziomy dźwięku są w dalszym ciągu przekroczone. Największy procent długości odcinków ulic, przy których emisja hałasu przekraczała poziom dopuszczalny określony dla pory dnia odnotowano w przedziałach 5-10 dB i 10-15 dB , zaś dla pory nocy w przedziałach 10-15 dB oraz 15-20 dB.


Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Procent zbadanych długości odcinków ulic w miastach, przy których emisja hałasu przekraczała poziomy dopuszczalne w porze nocnej w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: WIOŚ) rok 2001 – brak pomiarów


Decydujący wpływ na klimat akustyczny środowiska ma dynamiczny rozwój motoryzacji. W ramach realizacji inwestycji drogowych, skutkujących ograniczeniem rozprzestrzeniania się hałasu komunikacyjnego w ostatnich latach rozpoczęto liczne inwestycje związane z modernizacją, przebudową i budową nowych dróg. Szczególny wpływ na klimat akustyczny środowiska ma budowa obwodnic wyprowadzająca ruch tranzytowy z centralnych części miast oraz budowa ekranów akustycznych posiadających wysoki współczynnik pochłaniania dźwięku i wysoką izolacyjność. Wśród głównych działań prowadzonych w celu poprawy infrastruktury drogowej w województwie wymienić należy:

  • poprawę infrastruktury drogowej w regionie, obszar południowo-wschodni – Wielka Pętla

  • Bieszczadzka,

  • przebudowę ulic powiatowych w centrum miasta Rzeszowa,

  • przebudowę drogi powiatowej nr 1342R Sędziszów Młp.-Zagórzyce-Wielopole Skrzyńskie,

  • prace projektowe i uzgodnienia przedsięwzięcia „Przebudowa ulic Rzeszowa w ciągu drogi krajowej nr 4”,

  • zakończenie budowy obwodnicy miasta Jasła w ciągu drogi krajowej nr 28,

  • realizację kolejnego etapu budowy obwodnicy miasta Stalowa Wola,

  • remont drogi krajowej nr 9 (skrzyżowanie w Widełce),

  • budowę drogi obwodowej miasta Pilzna w ciągu drogi krajowej nr 4,

  • przebudowę dróg wojewódzkich: nr 871 Tarnobrzeg – Stalowa Wola, nr 985 Nagnajów - Dębica na odcinku Nagnajów - Mielec, nr 992 Jasło-Krempna na odcinku Krempna - Grab, nr 886 Domaradz - Sanok, nr 877 odcinek Leżajsk - Łańcut i dróg łącznikowych, nr 872 na odcinku Baranów Sandomierski - Majdan Królewski, nr 988 Babica –Warzyce na odcinku Twierdza - Warzyce,

  • planowanie budowy obwodnic miast: Ropczyce, Sokołów Młp., Leżajsk, Przeworsk, Jarosław,

  • budowę ekranów akustycznych w Rzeszowie o łącznej długości około 7,4 km,

  • budowę ekranu na wysokości zabudowań w rejonie skrzyżowania w Radymnie (150 m).


Ochrona powierzchni ziemi

Struktura użytkowania gruntów zmienia się w wyniku rozwoju gospodarczego województwa. Areał upraw zmniejsza się i różnicuje pod względem ich rodzaju. Wzrasta powierzchnia zajmowana przez nowobudowane obiekty budowlane i infrastrukturalne.

Zmniejszanie się areału gruntów rolnych spowodowane jest głównie poprzez wyłączanie tych terenów na cele mieszkaniowe.

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Kierunki wyłączeń gruntów rolnych i leśnych w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: GUS)


W latach 2000-2007 na terenie województwa prowadzono likwidację infrastruktury przemysłowej oraz rekultywację terenów poeksploatacyjnych, związanych z wydobyciem siarki. Likwidacja objęła obszary poprzemysłowe, obejmujące: Kopalnie i Zakłady Przetwórcze Siarki „Siarkopol”, Przedsiębiorstwo Rekultywacji Terenów Górniczych „Jeziórko”, Kopalnię Siarki „Machów” oraz Kopalnię Siarki „Basznia” w Baszni Górnej. Głównym celem działania było przywrócenie zdegradowanym terenom pogórniczym walorów przyrodniczych.

 

Kopalnia Siarki „Machów”, rekultywacja w kierunku wodnym (źródło: Archiwum WIOŚ)


W ciągu 2004 oraz 2007 roku zrekultywowano ogółem w województwie największą w kraju powierzchnię gruntów wymagających rekultywacji (629 ha i 684 ha). Powierzchnia ogólna gruntów zrekultywowanych w województwie w 2007 roku stanowiła 40,8% ogólnej powierzchni gruntów zrekultywowanych w ciągu roku w kraju.

 

gospodarstwa ekologiczne,podkarpackie

Gospodarstwa ekologiczne w latach 2000-2007 w województwie podkarpackim (źródło: GUS)


Produkcja żywności ekologicznej metodami ekologicznymi w podkarpackim cieszy się dużym zainteresowaniem. Największą liczbę zgłoszeń w zakresie ekologicznej produkcji rolnej w skali kraju odnotowano w 2005 roku (409 zgłoszeń). Województwo w 2007 roku znajdowało się na drugim miejscu w Polsce pod względem ogólnej liczby gospodarstw ekologicznych (1577) jak i ilości gospodarstw z certyfikatem (831). Prawie 4,5 tys. gospodarstw rolnych realizuje programy rolno-środowiskowe, co w znacznym stopniu przyczynia się do promocji produkcji rolniczej przyjaznej środowisku, zachowania różnorodności biologicznej siedlisk półnaturalnych, a także zachowania i odtwarzania elementów krajobrazu rolniczego o znaczeniu ochronnym oraz kulturowym.


Gospodarowanie odpadami

Województwo podkarpackie w 2007 roku zajmowało 11. miejsce w Polsce pod względem ilości wytworzonych odpadów komunalnych stałych (3,5% odpadów wytworzonych na terenie kraju) i 13. miejsce pod względem ilości wytworzonych odpadów przemysłowych (1% odpadów z obszaru całego kraju).

 

Pobierz dane wykresu w formacie CSV

Odpady komunalne zebrane w przeliczeniu na 1 mieszkańca w latach 2001-2007 w województwie podkarpackim (źródło: GUS)

 

odpady,podkarpackie

Ilość odpadów w województwie podkarpackim w latach 2000-2007 na tle zmian PKB (źródło: GUS)


Porównanie ilości odpadów wytworzonych ogółem w latach 2000-2007 na tle PKB wskazuje, że przy stałym wzroście PKB ogólna ilość odpadów również wzrasta.

W latach 2000-2007 w województwie podkarpackim zakończono eksploatację, zamknięto lub zmodernizowano składowiska odpadów, które nie spełniały obowiązujących wymogów prawa. W 2000 roku funkcjonowało 66 składowisk odpadów komunalnych i 20 składowisk przemysłowych. Na koniec 2007 roku funkcjonowało 32 składowiska komunalne
i 9 przemysłowych (dane: baza Karta Składowisk - WIOŚ Rzeszów). W omawianym okresie wyłączono z użytkowania 34 składowiska komunalne i 11 przemysłowych. Na koniec 2007 roku funkcjonowały: 3 spalarnie odpadów przemysłowych (Rzeszów, Pustków, Jedlicze), 2 instalacje do unieszkodliwiania odpadów medycznych (Rzeszów i Dębica) oraz 3 instalacje do unieszkodliwiania odpadów poubojowych (Przewrotne, Leżachów i Wróblik Szlachecki). Na terenie województwa znajduje się 9 sortowni odpadów (Błażowa, Dukla, Jodłowa, Krosno, Leżajsk, Mielec, Paszczyna, Pysznica, Ustrzyki Dolne), 3 kompostownie (Leżajsk, Paszczyna, Krosno) oraz instalacje do odzysku/recyklingu złomu, olejów odpadowych, zużytych opon i odpadów gumowych, odpadów ze szkła, papieru i tektury, tworzyw sztucznych oraz stacje demontażu i punkty zbierania pojazdów.

W 2006 roku w Krośnie otwarto Zakład Unieszkodliwiania Odpadów, który pełni rolę regionalnego Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO). Należy on do najnowszej generacji zakładów, spełniających normy unijne, jest ukierunkowany na segregację oraz przetwarzanie odpadów, umożliwia uzyskanie czystego produktu finalnego oraz ograniczenie negatywnego oddziaływania składowiska na środowisko. W najbliższych latach ma powstać 6 kolejnych ZZO.

Na obszarze województwa liczne zakłady przemysłowe uruchomiły nowe niskoodpadowe instalacje i technologie:

  • WIBO-RECYKLING Sp. z o.o. w Malinie – prowadzi recykling odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych: butelek PET i pojemników po chemii gospodarczej (HDPE) oraz folii LDPE; posiada nowoczesną linię do produkcji paliw alternatywnych z wykorzystaniem odpadów poprodukcyjnych oraz odpadów opakowaniowych i przemysłowych;

  • KRONOSPAN MIELEC Sp. z o.o.- produkuje płyty drewnopochodne wiórowe, impregnowany papier dekoracyjny i panele podłogowe na bazie odpadów drzewnych; posiada spalarnię i część wytworzonego ciepła zużywa do ogrzewania i suszarni, a część do wytwarzania pary wodnej do pras, w których wytwarzane są płyty;

  • FIBRIS S.A. z Przemyśla – produkuje płyty pilśniowe twarde i porowate, wykorzystując do ich produkcji w 90% surowiec drzewny pochodzący z cięć pielęgnacyjnych w lasach oraz pozostałości z innych zakładów;

  • Zakład Tworzyw Sztucznych “ERG” S.A. w Pustkowie - oferuje szeroki asortyment wyrobów przeznaczonych do produkcji płyt drewnopochodnych, materiałów warstwowych i izolacyjnych, wyrobów stosowanych w przemyśle odlewniczym, motoryzacyjnym, elektrotechnicznym, meblarstwie, materiałów ściernych, farb i lakierów, w produkcji galanterii, sprzętu sportowego oraz dodatki do żywic. Posiada instalację do termicznego unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych, m.in.: gazów poreakcyjnych z instalacji do produkcji żywic fenolowych i poliestrowych oraz instalacji do produkcji formaliny; odpadów ciekłych z instalacji do produkcji żywic fenolowych i poliestrowych, i z instalacji do produkcji żywic aminowych (pochodzących ze stacji przygotowania odpadów płynnych do utylizacji);

  • Rafineria Nafty Jedlicze S.A. w Jedliczu - specjalizuje się w przemysłowym zagospodarowaniu olejów przepracowanych (odpadowych), poprzez ich regenerację do olejów bazowych. W II połowie 2007 roku Spółka uruchomiła produkcję wysokiej jakości rozpuszczalników organicznych “przyjaznych środowisku” – bezsiarkowych, o bardzo niskiej zawartości węglowodorów aromatycznych;

  • Alumetal Gorzyce Sp. z o.o. w Gorzycach - producent aluminiowych stopów odlewniczych; dokonuje odzysku odpadów aluminiowych występujących w różnych postaciach w piecach indukcyjnych (zarówno złomu metalowego drobnego jak i grubego); posiada instalację do „uprzydatniania” wiórów aluminiowych poprzez opalanie z emulsji i olejów - usunięcie z wiórów zanieczyszczeń w postaci żelaza i emulsji.

 

Ochrona przyrody

Wartość przyrodnicza, a w szczególności występowanie na znacznych obszarach unikatowych i bardzo rzadkich, nie tylko w skali kraju elementów przyrody, stawiają województwo na jednym z czołowych miejsc w Polsce. O wyjątkowym charakterze zasobów przyrodniczo-krajobrazowych decydują takie elementy jak: zróżnicowane ukształtowanie terenu, spotykany tylko na terenach Bieszczadów specyficzny układ pięter roślinnych, unikatowe zbiorowiska roślin, wyjątkowo liczne populacje endemicznych, rzadkich i zagrożonych wyginięciem gatunków zwierząt. Różnorodność gatunków roślin i zwierząt wynika z obecności rozległych kompleksów leśnych oraz półnaturalnych terenów nieleśnych. Ogólna lesistość województwa podkarpackiego wynosi 36,8% i jest wyższa od średniej krajowej o około 7,9%. Grunty leśne w województwie zajmują powierzchnię 668,8 tys. ha (stan na koniec 2007 r.).

Na terenie Podkarpacia stwierdzono występowanie co najmniej 60 gatunków roślin ujętych w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin, w tym 12 gatunków mających jedyne naturalne stanowiska w podkarpackim, jak np. tojad wiechowaty i niski, wieczornik śnieżny, różanecznik żółty, ciemiernik czerwonawy, ostrożeń siedmiogrodzki, chaber Kotschyego, szachownica kostkowata.

Bogactwo przyrodnicze Podkarpacia to również zróżnicowana gatunkowo fauna, z dużą liczbą zwierząt puszczańskich i drapieżników, takich jak ryś, żbik, wilk i niedźwiedź.

Ze 114 obecnie występujących w Polsce gatunków kręgowców wpisanych do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt, co najmniej 57 rozmnaża się na Podkarpaciu, w tym co najmniej 13 gatunków ssaków, 29 ptaków, 2 gadów, 3 płazów i 10 ryb. Liczna jest również grupa rzadkich bezkręgowców ujętych w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, która wynosi co najmniej 91 gatunków, w tym 2 występujące wyłącznie na Podkarpaciu - kosarz, żylenica.

System ochrony przyrody w województwie tworzony jest przez: 2 parki narodowe (Bieszczadzki i Magurski), 93 rezerwaty przyrody, 10 parków krajobrazowych, 17 obszarów chronionego krajobrazu, 24 stanowiska dokumentacyjne, 308 użytków ekologicznych oraz 1084 pomniki przyrody.

 

 

Obszary chronione w województwie podkarpackim (źródło: Zespół Karpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie)


Aby przeczytać więcej informacji kliknij -> krajowy_raport_mozaikowy.pdf ikona_pdf
nfos