| Dzisiaj | 9555 |
| W tym miesiącu | 124487 |
| W tym roku | 577040 |
| Pobranych plików | 40021 |
WYNIKI (pliki do ściągnięcia)
Opracowania przekrojowe dotyczące jakości powietrza w Polsce:
Opracowania dotyczące wyników oceny jakości powietrza oraz stężeń zanieczyszczeń w Polsce:
Raporty dla Komisji Europejskiej z wyników rocznej oceny jakości powietrza (formularze Excel):
Opracowania dotyczące wybranych aspektów zanieczyszczenia powietrza:
OPIS ZADANIA
Celem realizacji zadania jest uzyskanie dla wszystkich stref w kraju informacji o poziomach substancji w powietrzu w odniesieniu do standardów jakości powietrza (poziomów dopuszczalnych), poziomów docelowych i poziomów celów długoterminowych, identyfikacja obszarów wymagających poprawy jakości powietrza (co najmniej do dopuszczalnych poziomów substancji i tam, gdzie to możliwe, do poziomów docelowych), a następnie monitorowanie skuteczności działań naprawczych programów ochrony powietrza. W ramach zadania zapewniana jest także informacja niezbędna do przeciwdziałania przekroczeniom poziomów alarmowych substancji, określonych prawem. Zadanie wynika bezpośrednio ze zobowiązań Polski określonych w przepisach prawa krajowego i Unii Europejskiej .
Badanie i ocena poziomu substancji w powietrzu jest zadaniem wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (WIOŚ). Podstawowym poziomem realizacji zadania, zgodnie z ustawą - Prawo ochrony środowiska jest więc województwo, obejmujące określoną liczbę stref.
W ramach zadania, na potrzeby ocen jakości powietrza, wykonywane są badania stężeń następujących substancji w powietrzu: dwutlenku siarki (SO2), dwutlenku azotu (NO2), tlenków azotu (NOX), ozonu (O3), pyłu zawieszonego PM10 i PM2,5, benzenu (C6H6) i tlenku węgla (CO), a także zawartości w pyle zawieszonym PM10: ołowiu (Pb), arsenu (As), kadmu (Cd), niklu (Ni) i benzo(a)pirenu (B(a)P).
Dodatkowo, na wybranych stacjach w kraju prowadzi się również monitoring szeregu wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych.
Dane o aktualnym zanieczyszczeniu powietrza w Polsce dostępne są tutaj.
Badania realizowane są w oparciu o pomiary wykonywane w stałych punktach pomiarowych prowadzonych przede wszystkim przez WIOŚ, a także podmioty gospodarcze, jednostki naukowo-badawcze, fundacje i jednostki samorządu terytorialnego. Wykonywane są również badania w oparciu o inne techniki monitoringowe (modelowanie, metody pasywne, inne badania uzupełniające). Listę stacji pomiarowych uczestniczących w systemie działającym z mocy ustawy - Prawo ochrony środowiska, zakres pomiarów dla poszczególnych stacji oraz zakres innych badań uzupełniających ustala wojewódzki inspektor ochrony środowiska w porozumieniu z jednostkami obsługującymi stacje pomiarowe - w formie wojewódzkich programów monitoringu środowiska, na podstawie wyników oceny wstępnej jakości powietrza w strefach.
Na podstawie wyników badań wykonywane są przez WIOŚ tzw. roczne oceny jakości powietrza w województwach. Po przekazaniu wyników ocen do GIOŚ, opracowywana jest zbiorcza ocena jakości powietrza w Polsce.
Poza obowiązkowym programem pomiarowym, obejmującym substancje dla których ustalone zostały poziomy dopuszczalne, poziomy docelowe i poziomy celu długoterminowego, a także substancje objęte programami specjalnymi, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może w wojewódzkim programie monitoringu środowiska uwzględnić inne substancje, biorąc pod uwagę specyficzne źródła zanieczyszczeń, zlokalizowane na obszarze województwa. W takich przypadkach badania mają charakter lokalny, a ich wyniki nie są wykorzystywane do klasyfikacji stref.
W ramach zadania wypełniane są zobowiązania Polski wynikające z członkostwa w Unii Europejskiej, obejmujące m.in. przekazywanie do Komisji Europejskiej: danych ze stacji pomiarowych o stężeniach zanieczyszczeń powietrza w Polsce do europejskiej bazy danych AirBase , informacji o wynikach rocznej oceny jakości powietrza, danych o stężeniu ozonu w okresie letnim w roku bieżącym.
Dane bieżące (w czasie zbliżonym do rzeczywistego) o stężeniu ozonu są też przekazywane do Ozoneweb - serwisu Europejskiej Agencji Środowiska.
Do 2002 r. włącznie w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska funkcjonowała sieć stacji podstawowych składająca się z ok. 100 stacji. Monitoring ten został zastąpiony systemem oceny jakości powietrza zgodnym z wymaganiami prawa Unii Europejskiej opisanym powyżej.